Bir kadın, cezaevi hastane odasında hayatta kalma mücadelesi verirken, dört duvar arasında hem umudunu hem de korkularını sardığı bir anı yaşıyordu. Duyguların en yoğunlaştığı bu ortamda, doğum anı yaklaşırken her şey daha da gerginleşiyordu. İçindeki küçük can, yeni bir hayata başlamaya hazırlanırken, annesi için dünya büyük bir belirsizlik ve kaygıyla doluydu. Odanın soğuk havası, bir yandan hayatın ne denli kırılgan olduğunu hatırlatırken, diğer yandan doğumun mucizevi gücünü de barındırıyordu. Ebe, naylon eldivenlerini takarken, anne adayının yüzündeki korkuyu fark etti; titrek elleri, her anın ağırlığını hissettiriyordu. Tam o sırada beklenmedik bir an gelişti, ve ebe gözleri dehşetle açıldı, sanki o an, tüm hayatının sorgulanmasına sebep olacak bir gerçeği görmüştü.O an, odanın içindeki zaman adeta durdu. Ebe, korkusunun kaynağını anlamaya çalışırken, annenin gözlerindeki çaresizlik, derin bir acı ve endişe denizinde kaybolmuştu. Hayatın doğum ve ölüm arasında gidip geldiği bu yerde, insan ruhunun karanlık yüzüyle nasıl yüzleşileceğini sorguluyordu herkes. Doğum, hayatın başlangıcıydı ama burada, bu mekanda, her şey farklı bir anlam kazanıyordu. Ebe çığlığındaki dehşet, sadece bir anlık bir olay değil, aynı zamanda sistemin adaletsizliği ve insan ruhunun derinliklerindeki korkuların bir yansımasıydı. O andan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı; bu kadın, yaşadığı travma ile birlikte yeni bir hayata adım atarken, aynı zamanda kaybettiği her şeyi geride bırakmanın acısını da taşıyacaktı. Karanlık bir köşede gizlenen gerçekler, her doğumda birer birer ortaya çıkıyordu ve bu, insanları daha da derin bir sorgulamanın içine çekiyordu. Hayatın en saf anları bile, bazen en karanlık sırların üzerine doğabiliyordu.
Ama bugünle ilgili bir şey ona belli belirsiz bir huzursuzluk hissi veriyordu.”1462 numaralı mahkûm,” diye yanıtladı hemşire. “Doğum her an başlayabilir. Bir ay önce doğu bloğundan nakledilmiş. Ailesi yok, belgeleri yok, tıbbi geçmişi boş. Zar zor konuşuyor.”Ebe onu muayene etmek için eğildi ve aniden deh-şet içinde çığlık attı.”Hemen bir rahip çağırın! …….Ayrıntılar diğer sayfada…